Ik heb mijn best gedaan om Bas de eerste zes maanden van zijn leven uitsluitend borstvoeding te geven. Die poging is ook deze keer jammerlijk mislukt. De kolf en ik verdragen elkaar, maar zijn geen vriendjes. Als ik aan het werk ben, drinkt hij drie flesjes en het lukt mij om ongeveer anderhalve voeding (en op een goede dag twee) bij elkaar te sprokkelen met kolven. De rest wordt aangevuld met bijvoeding in de vorm van poedermelk. Waarom ben ik dan toch doorgegaan en niet volledig overgestapt op flesvoeding?

Iets met een lange adem, doorzetten en tegen wil en dank. Misschien heeft een bord voor mijn kop er ook wat mee te maken. In elk geval wist ik uit ervaring dat dit moment ging komen. Het moment waarop hij meer wil en nodig heeft dan alleen melk. En het mooiste; over weer een paar maanden hoef ik niet meer te kolven om de productie in stand te houden. Dan kan die rot kolf weer aan de kant. Dan draait het niet meer om niet kunnen of niet lukken. Maar gewoon om de borstvoeding, zonder alle toeters en bellen. Zoals het volgens mij bedoeld is. Zover is het nog niet, maar een mijlpaal is wel bereikt.

Tegenstrijdige adviezen

Net als bij de oudste heb ik ook nu weer gewacht tot de zes maanden grens. Er zijn veel tegenstrijdige adviezen als het gaat om wanneer te beginnen met bijvoeding. Toen hij vier maanden werd, begonnen ze op het consultatiebureau er al over. Ook als ik om me heen kijk, hebben andere kindjes van zijn leeftijd al lang groente en fruit mogen eten. Ondanks, of juist dankzij, mijn twijfel heb ik gewacht. En het is nu zo duidelijk dat hij er echt aan toe is. Meer nog dan pak ‘m beet een maand geleden.

Klaar voor bijvoeding

  • hij kan nu een beetje rechtop zitten
  • grijpt gericht naar dingen
  • brengt dit doelbewust naar zijn mond
  • bestudeert ons aandachtig als wij aan het eten of drinken zijn
  • imiteert ons door mee te kauwen

Welke vorm bijvoeding

Ja, Bas is er echt klaar voor. Maar ik was niet alleen aan het twijfelkonten wanneer te beginnen, maar ook waarmee te beginnen. Ga ik alles in de blender gooien en pureren tot een onherkenbare massa of ga ik met de Rapley hype mee. Of kies ik, net als de vorige keer, voor een gulden middenweg door te prakken? Eerst wist ik het zeker, ik word eindelijk een beetje bewust bezige moeder en geef hem bijvoeding à la Rapley. Maar past dat wel bij mij, bij ons? Waarom wil ik dat zo graag? Een bewust bezige moeder zijn. Voor mezelf en mijn kind of voor de buitenwereld?

Ik ben er uit! Tenminste… een soort van dan. Ik moet er in elk geval niet zoveel over nadenken. Het heet toch niet voor niets bijvoeding? Is het wel zo belangrijk in welke vorm hij het krijgt? Ik ga het maar gewoon doen. Alles! Rapley als we lekker de tijd hebben, prakken als het zo uitkomt en af en toe zo’n handig potje voor onderweg.

Komende week gaan we ervoor zitten. Een stukje groente en de camera in de aanslag. Maar wat zullen we als eerste aanbieden? Denk je mee? 





••Op mamaLou blogt maak ik soms gebruik van affiliatelinks. Dit betekent dat als jij via die link een aankoop doet, ik daar een commissie voor ontvang. Dit kost jou niets extra. Daarnaast word ik soms betaald of ontvang ik producten in ruil voor een artikel. Meer informatie vind je in mijn disclaimer. ••

 



%d bloggers liken dit: